Het was een week vol emoties. Van blij en verdrietig tot boos, onzeker en alles er tussenin. Deze week is dan ook als een soort roes aan mij voorbij gegaan. Ik heb veel afgezegd en alleen het hoognodige heb ik gedaan. Dat was dan ook de reden waarom er afgelopen woensdag geen nieuwe blogpost online stond. Het lukte gewoon even niet. Toch wil ik deze kiekdag niet zomaar voorbij laten gaan. Juist in periodes als het leven moeilijk is en de positiviteit ver te zoeken, zijn lichtpuntjes zien o zo belangrijk. Ik vind het fijn dat ik mezelf alsnog achter de computer heb weten te slepen en ik merk dat het nu al heel erg helpt om te kijken naar de fijne momenten van de week. Want die waren er ook zeker en ik wil ze graag met je delen. Bekijk bericht

De afgelopen week voelt alsof ik een beetje in mijn gedachten heb geleefd. Dat klinkt een beetje gek en als ik het zo zie dan snap ik als je niet weet wat ik er precies mee bedoel. Het was een relatief rustige week met fijne hoogtepunten waarin ik uren heb gewandeld met een luisterboek. Ik heb me lekker laten meevoeren door het leven, een beetje op de automatische piloot. Zo fijn, burgerlijk en rustig. Ooit zei een wijze dame – hoi Irene :) – eens dat het heel goed is om je innerlijke oma te omarmen. Dus daar denk ik dan maar aan. ;) Alsnog heb ik een aantal leuke foto’s en verhalen te vertellen dus als je nog even een minuutje hebt, laat ik het graag aan je zien! Bekijk bericht