Kwestie | Hoe blij kun je zijn?

hoe-blij-kun-je-zijnHet gaat goed. Heel goed zelfs! Ik heb het gevoel dat ik – en dat klinkt erger dan het is – mezelf na al die jaren op deze aardbol, eindelijk heb gevonden. Dat ik de ruimte voel om mezelf te zijn en ook durf om mezelf die ruimte van gevoelens en gedachten daadwerkelijk te geven. Het voelt alsof ik op een roze wolk van positiviteit en confetti zweef. En ja, dat is geweldig! Maar ergens word ik er onzeker van. Want hoe lang kun je zó blij zijn?

Eerlijk is eerlijk. Ik twijfelde een beetje om deze blogpost te schrijven. Want hoe stom is het dat je mega blij en gelukkig en tegelijkertijd zo onzeker bent. Stel je niet aan, dacht ik nog. Aan de andere kant, dat ik hier iets mee wilde doen bleef in mijn gedachten zitten. Wellicht was het toch een goed idee. Dus voilà.

Gelukkig én onzeker dus. Het voelt een beetje als verliefd zijn. Je voelt je euforisch, geweldig en er is werkelijk niets dat je tegenhoudt. Alles is fijn! Degene waar je verliefd op bent is het einde en alles wat hij of zij doet is hét gewoon. Je bent verliefd. Tot over je oren. Maar ergens is daar ook die onzekerheid. Want vindt je lief je wel minstens net zo leuk als jij hem of haar? Ooo die akelige onzekerheid.

En dat vraag ik me dus af. Hoe blij kun je zijn? En hoe lang kun je je zo gelukkig voelen? En hoe lang duurt het eigenlijk voordat de man met de hamer langskomt? Het is een combinatie van verbazing en – maar echt, ik snap het zelf ook niet – denken aan alle mogelijke doemscenario’s. Zo’n oncontroleerbare gedachtenkronkel die als een mini tornado door mijn hoofd raast. Deisy schreef het laatst zo mooi op haar blog: je hebt geen controle over wat er gebeurt, maar wel hoe je ermee om gaat. Dat stelt me enigszins gerust.

Ik ben op reis. Een ontdekkingstocht waar ik je mee neem en waarbij we er samen steeds een beetje meer achter komen wie we zijn, wat we kunnen en wat voor ons werkt. Leren en ontdekken om ons eigen pad te bewandelen. Ook al vraag ik me af hoe dat pad er uit ziet en waar ik heen wil, dat zien we dan wel weer. Dan is het laatste waar ik aan denk om mee te nemen op reis, een onzekere partner zoals Google die noemt in termen van relatie en onzekerheid. No thank you.

Nu ik het zo terug lees bedenk ik me dat ik de vragen die ik eerder stelde misschien anders moet formuleren. Hoe blij kan ik zijn? Hoe lang kan ik me zó gelukkig voelen? Ik heb het – denk ik – gewoon zelf in de hand. Ik kan zélf antwoord geven op die vraag. Heel blij en ontzettend lang. Zo.

Fijn zeg, om het zo even op te schrijven. Even mijn hoofd te legen, ruimte te maken voor nieuwe ideeën en fijn ook om jou even erbij te betrekken. Dankjewel.

Hoe gaat het met jou?

30 Reacties

  1. april 21, 2016 / 07:53

    Wauw ik vind het zo inspirerend hoe jij in het leven staat! Ik hoop dat ik ook ooit op die positieve roze wolk terecht kom en dat deze dan voor altijd lekker blijft aanhouden!

    • Melle
      april 21, 2016 / 10:58

      Dat vind ik echt zo lief! Ik denk dat ik deze comment ga uitprinten en boven mijn bed ga hangen. Geen grap. Oké, op mijn nachtkastje ernaast dan. Zoiets zet me dan echt met beide benen op de grond. Helemaal niets om onzeker over te zijn. YES! <3 Dankjewel xxx

  2. april 21, 2016 / 09:39

    Wat heerlijk dat jij je zo blij voelt, ik hoop dat het lang zo mag blijven (en ik hoop ook dat ik me ooit zo ga voelen, het klinkt echt heel goed).

    • Melle
      april 21, 2016 / 10:57

      Aw, lief! Gaat zeker gebeuren :)

  3. april 21, 2016 / 10:58

    Ik snap de vergelijking met verliefd zijn ZO goed. Je bent helemaal blij en alles gaat geweldig en kriebels en joepie, maar juist daarom ben je zo bang dat het gevoel weer van je wordt afgepakt, of dat het ineens weer weg is. Ik kan me zo goed inleven in je verhaal. Ik hoop dat je je nog heel lang zo blij mag voelen. En onthoud ook: net als hele blije perioden, duren hele verdrietige en minder happy-e (?) perioden ook niet voor eeuwig. Schrale troost, maar gelukkig gaat alles weer voorbij. Ooit. Maar ik geloof er echt in dat je je eigen geluk kunt creëren! Dus laten we gewoon zelf confetti knippen en plakken voor als het een keertje niet vanzelf gaat allemaal, toch? Veel liefs!

    • Melle
      april 21, 2016 / 11:12

      Lieve Stella, wat zeg je dat toch mooi. Echt, kippenvel hier zo! Ik geloof daar ook in dus laten we aan de slag gaan. Zelf confetti knippen en plakken lijkt me het einde :) <3

  4. april 21, 2016 / 12:53

    Mooi :) En wat suuuper mega fijn dat je je zo blij en gelukkig voelt! Gewoon lekker blijven vasthouden hoor, hoewel ik je twijfels maar al te goed snap. Maar waarom over later nadenken als je nú gelukkig bent, toch?;) Geniet ervan!! X

    • Melle
      april 21, 2016 / 12:58

      Helemaal waar, je hebt gelijk. Ik moet ook zeggen dat nadat ik het had geschreven, het ook wel meer op de achtergrond was. Zo fijn! Het werkt echt therapeutisch :)

  5. april 21, 2016 / 14:56

    Wat heerlijk jouw enthousiasme en blijheid! Ik krijg er helemaal energie van. Heel inspirerend ook. Ik ken het gevoel wel, maar het komt met vlagen. Heel vaak heb ik het dus niet. Jammer, want het is zo fijn!

    • Melle
      april 21, 2016 / 15:10

      Yay wat leuk om te lezen! Gelukkig komt het af en toe wel :) Ik denk dat naarmate het steeds een beetje vaker komt, het ook langer blijft. Maar wie weet! Ik ben benieuwd :)

  6. april 21, 2016 / 16:46

    Wat mooi en open geschreven. Weet je, Melle, het is gewoon superveel waard dat het nu zo goed gaat, en het is een vaststaand feit dat dat niet eeuwig zo zal zijn, maar daar gaat het niet om.
    Het gaat niet om de situatie, het gaat om jou.
    En geluk is bovendien niet alles. Wat van belang is, is dat jij weet hoe gelukkig je kunt zijn, hoe je ermee om moet gaan als het even wat minder gaat.
    En zo’n positieve ervaring als nu, het geluk dat je nu ervaart, kun je gebruiken als het eens wat minder gaat. Je weet immers hoe je je kan voelen.

    • Melle
      april 21, 2016 / 22:26

      Wauw, wat heb je dat mooi gezegd. Helemaal waar! Ik vind het zo bijzonder, je weet het precies op te zeggen. Spot on! <3

  7. april 21, 2016 / 18:01

    Ooh wat fijn dat het zo goed met je gaat en dat je eindelijk echt je pad hebt gevonden! ^^ Ik begrijp trouwens wel helemaal wat je bedoelt, dat je zo blij bent dat je gaat twijfelen. Of je niet te hoge verwachtingen hebt, het niet te rooskleurig ziet of dat anderen jou niet arrogant vinden. Al dat soort dingen. Ik had dat ook toen ik net naar Amsterdam was verhuisd. Ik vond het zó fijn hier en was de hele dag zo blij, maar er is altijd twijfel. Bij mij duurde het een paar weken, mocht je dat willen weten. ;) Daarna vond ik het ‘normaal’ en dat wil niet zeggen dat ik er niet meer blij mee ben, maar de euforie is weg. Is dat erg? Denk het niet, want op die manier kun je weer verder groeien en streven naar nieuwe euforie. ;)

    • Melle
      april 21, 2016 / 22:28

      Wat leuk om te lezen dat het herkenbaar voor je is. Het is precies wat je zegt, over verwachtingen maar ook dat andere mensen me misschien arrogant zouden vinden. Ik zat de timer zetten voor over een paar weken. Nee, gekheid haha ;) Maar wat je zegt, als het minder wordt gewoon weer streven naar nieuw euforie. En wat super super fijn trouwens dat je je in Amsterdam zo op je plek voelt! <3

  8. april 21, 2016 / 20:41

    Herkenbaar dit! Ik ben heel lang niet blij geweest, en dat is het weer heel erg wennen om wel weer blij te zijn. Het is net alsof de zon weer gaat schijnen nadat het heel lang donker is geweest. Maar weet je, misschien is het niet eens relevant hoe lang de zon blijft schijnen. Waarschijnlijk zal het wel weer een keer donker worden. Dat is helemaal niet erg! Zo lang je maar weet dat de zon altijd wel weer terugkomt. Voor nu: geniet van je blijdschap & hopelijk mag het nog lang duren!

    • april 21, 2016 / 22:32

      Het is precies wat je zegt. Alsof de zon weer gaat schijnen nadat het lang donker is geweest. Maar ook dat ik het gevoel had dat ik niet wist dat het zo donker was. Klinkt dramatisch maar wat ik bedoel is dat ik me dan nu zo blij en fijn voel en dan bedenk dat ik dat lange tijd niet zo heb ervaren. Je hebt gelijk, het komt goed. Ga er gewoon lekker even extra blij mee zijn :) Dankjewel voor je comment, echt superlief Desi! :) <3

  9. april 22, 2016 / 14:45

    Fijn artikel! Altijd leuk iets positief te lezen en te horen dat het goed gaat. Ik herken zeker wel wat je schrijft!

    • Melle
      april 22, 2016 / 14:54

      Dankjewel voor je reactie. Wat lief en fijn om te lezen dat het herkenbaar is voor je :)

  10. Irene
    april 22, 2016 / 14:48

    Ik heb momenteel exact wat je beschreef. Ik heb nu ook pas het gevoel dat ik echt mezelf kan zijn en ik ben ook gewoon enorm gelukkig. Zelfs als het even niet goed gaat, voel ik me wel toch nog steeds enorm goed. Ik snap wel dat je er onzeker over bent maar daar moet je maar niet te veel aandacht aan geven want (hou je vast, dit is mijn stokpaardje) wat je aandacht geeft groeit. En idd, het gaat eigenlijk vooral over hoe je omgaat met situaties en ik denk dat je heel goed bezig bent! :) blijven knallen!

    • Melle
      april 22, 2016 / 14:55

      AMEN! Dit wordt mijn nieuwe mantra jongens, ik voel het! Zo herkenbaar wat je zegt, dat zelfs als het niet zo fijn gaat het toch ook wel weer goed gaat ofzo. We gaan gewoon blijven knallen, ik haal vast confetti. JOE!

  11. april 22, 2016 / 17:19

    Heel mooi geschreven! Doet me meteen denken aan een songtekst van Taylor Swift: we’re happy free confused and lonely at the same time – en dat is juist zo fijn aan het jong zijn denk ik :) dat dat ook gewoon mag.

    • april 22, 2016 / 21:01

      Wauw, dat klinkt als een goed liedje. Ik ga het zo direct even opzoeken! Beschrijft inderdaad perfect de situatie en het gevoel. Dankjewel! :)

  12. april 22, 2016 / 20:03

    Wat fijn voor je! Ik hoop dat ik dat ooit ook mag ervaren!

    • april 22, 2016 / 21:02

      Dat komt vast goed, ik weet het zeker! :) Op deze blog heb ik in ieder geval al heel veel tips voor je misschien dat je daar iets aan hebt. Liefs!

  13. april 22, 2016 / 20:33

    “Zo’n oncontroleerbare gedachtenkronkel die als een mini tornado door mijn hoofd raast.” Jep herkenbaar. Ik ben ook zo gelukkig en af en toe komt deze mini tornado erdoorheen. Het is inderdaad mooi om te bedenken dat je geen controle hebt over wat er gebeurt, maar wel over hoe je ermee omgaat.

    • april 22, 2016 / 21:03

      Oeh, interesting. Precies! En zo denk ik dan ook. Mocht er dan iets zijn wat negatief is of stom dan probeer ik er toch met een positieve draai en kijk mee om te gaan. Tenminste, daar ga ik voor ;) Zo fijn dat het herkenbaar is, dat helpt echt :)

  14. april 23, 2016 / 14:44

    Wauw, wat een prachtige blogpost! Dat wat Deisy zegt is helemaal waar! Je hebt inderdaad geen invloed op wat er (om je heen) gebeurt, maar wel op de manier hoe je ermee omgaat. Prachtig! Ik denk dat ik jouw onzekerheid en ‘angst’ op de man met de hamer wel begrijp. Zelf heb ik ook periodes waarin ik ineens ongelofelijk blij en gelukkig ben, maar dat kan ook ‘zomaar’ weer voorbij zijn. Niet dat ik dan ongelukkig ben hoor, maar het euforische is eraf. En tóch besef ik iedere keer dat ik weer zo blij en intens gelukkig ben dat die periode wellicht minder wordt, máár dat ik van ieder moment moet genieten. Oké, heerlijke wirwar. :’) Fijn weekend!

    • april 23, 2016 / 17:48

      Haha en zelf de wirwar snap ik dus he-le-maal! Zo fijn om zo veel herkenning ook terug te lezen in jouw reactie :)

  15. april 24, 2016 / 23:17

    Oké dit klinkt misschien heel gek maar ik herken me heel erg in jouw verhaal. Ik ben op dit moment aan het herstellen van een best heftige depressie en zit nu ook in die gelukkige fase waarin ik voor mijn gevoel de hele wereld weer aan kan, maar ondertussen dus ook bang voor wanneer dit stopt. Ik probeer er dus maar van te genieten voor zolang het duurt :)

    • april 25, 2016 / 09:23

      Oo wat fijn dat je je erin herkent en dat we samen op die fijne roze wolk kunnen zweven :) Ik begrijp het helemaal maar laten we inderdaad maar ervan genieten zo lang het duurt!

Laat een reactie achter (jaaa leuk!)