Trouwen en kinderen. Twee belangrijke onderwerpen die me tot voor kort onwijs bezig hielden. Het zal de quarterlife crisis wel zijn geweest maar een antwoord op deze grote levensvragen leek op dat moment echt van levensbelang. Want wilde ik eigenlijk wel trouwen en voor de rest van je leven – want ja, áls je het doet, doe je het goed – samen zijn met Stephan? Hoe zeker ik ook van onze relatie ben; zoiets is toch wel even andere koek. En hoe zit dat met kinderen? Ik had bijvoorbeeld geen klapperende eierstokken dus áls ik het dan wilde, wanneer was ik er dan klaar voor? Aangezien ik op beide levensvragen voor mezelf nu een goed antwoord heb gevonden én omdat ik stiekem zelf zoiets had willen lezen, leek het me fijn om het proces en alle bijbehorende vragen met mijn antwoorden met je te delen. Deze keer dus, trouwen! Bekijk bericht

Vanaf het moment dat ik was afgestudeerd had ik het gevoel dat ik het moest weten. Of in ieder geval: dat ik erover moest gaan nadenken. Na je diploma volgt immers op logische wijze een baan, bruiloft en baby. Toch? Maar eerlijk, ik had geen idee. Sterker nog, ruim een jaar nadat ik was afgestudeerd wist ik überhaupt niet meer wat ik met mijn leven wilde. Laat staan dat ik wist of ik wilde trouwen of aan kinderen wilde beginnen. Bekijk bericht