Over de operatie die niet doorging en de veerkracht die ik heb ervaren

Ken je dat verhaal van die operatie? Nou, die ging niet door. Afgelopen dinsdag stortte na een opname van ruim 24 uur, 16 uur nuchter (hangry!) en anderhalve week spanning, mijn wereld in. Ik wist niet meer hoe ik mezelf weer bij elkaar moest rapen en hoe ik ooit opnieuw weer voor de operatie kon gaan. Maar echt. Geen idee. Ik voelde zó me leeg en hopeloos. Maar wat ik niet wist – of nou ja, was vergeten – is de enorme veerkracht die wij bezitten. De potentie om met dezelfde vaart als dat je in een dal terechtkomt, er ook weer uit te komen. Het heeft me ontzettend verrast en daardoor heb ik meer vertrouwen dan ooit dat het goedkomt.

Ik wil je eraan herinneren dat je veerkrachtig bent. Dat je alles in je hebt om door te kunnen gaan. Niet direct, niet gelijk maar stap voor stap gaat het lukken. Gaat het óns lukken. Jij en ik.

Hoe bizar het leven kan gaan

Zo deelde ik vorige week nog mijn gedachtes met je over de operatie, ga ik met knikkende knieën en zweethandjes naar het ziekenhuis voor de opname en zo zit ik dinsdagavond weer op de bank. Flabbergasted. Alsof het niet klopte. Ik had immers nog in het ziekenhuis moeten zijn.

Dinsdagochtend kwamen ze al langs met het nieuws dat de operaties voor mij – ik was om 13 uur de laatste – uitgelopen waren. En hoe verder de dag kwam, hoe minder hoop ik had. Rond een uur of drie kwamen ze met het verlossende woord: mijn operatie ging niet door omdat alles te veel was uitgelopen. Ik voelde me ontzettend boos, verdrietig maar vooral teleurgesteld. Ik had mezelf zo bij elkaar geraapt voor deze ingreep. Middenin de nacht heb ik nog matra’s in mijn gedachten opgezegd en luisterboeken geluisterd om rustig te worden. Daarnaast was dit de laatste stap om deze periode van maanden bijna wekelijkse ziekenhuisbezoekjes af te sluiten. We waren er bijna. En nu met dit nieuws, leek het verder weg dan ooit.

Vertrouwen

Een goed gesprek met de arts, een gesprek met de planningsafdeling, een mailtje en een geweldige bos bloemen zorgde voor veel vertrouwen. Wie had dat gedacht! Ik, die maandagavond trillend in het ziekenhuis bed lag en een poging deed om te slapen, absoluut niet.

Veerkracht

Maar wat me het meeste heeft verrast, is mijn veerkracht. De kracht die we allemaal bezitten om na een tegenslag – hoe groot of klein ook – weer op te staan. Misschien niet direct, maar uiteindelijk wel. Door het vast te houden, er tegenaan te schoppen of het gewoon naast je neer te leggen. Ik voelde me dinsdag verloren en nu ben ik hoopvol. Mijn veerkracht gaf me het bewijs dat we écht veel meer aan kunnen dan we denken. Dat er zoveel meer kracht in ons zit dan we weten en dat we écht – hoe cliché ook – álles aankunnen.

Alles.

23 Reacties

    • Melle
      december 7, 2017 / 10:48

      Lief! Dat zal ik niet doen :)

  1. december 4, 2017 / 07:51

    Wat naar zeg als je daar ligt. Maar ik vind het echt dapper van je dat je er zo krachtig over denkt. En ja, soms vergeten we hoe sterk we zijn. We kunnen meer aan dan we denken

    • Melle
      december 7, 2017 / 10:49

      Gezellig was anders inderdaad. En precies wat je zegt, dat vergeten we soms gewoon even.

  2. december 4, 2017 / 11:11

    Wat lijkt me dat een lastig moment, goed dat je er zo sterk mee om gaat! Heb veel bewondering voor je!

    • Melle
      december 7, 2017 / 10:50

      LIEF! Bedankt <3

  3. Wendy (B)
    december 4, 2017 / 11:11

    Oh :(
    Wanneer moet het nu gebeuren?

    • Melle
      december 7, 2017 / 10:56

      De nieuwe datum is 20 december! Dan ben ik als allereerste aan de beurt én hoef ik me de avond van te voren niet te melden. Ik ben zoo benieuwd hoe het gaat!

      • Wendy (B)
        december 7, 2017 / 14:24

        Ok!
        Ik duim terug :)

  4. Kaylin
    december 4, 2017 / 17:27

    Heel veel bewondering voor jou Melle! Je mag trots zijn op jezelf en ik wens je veel sterkte toe om opnieuw jezelf voor te bereiden op de operatie en het te ondergaan ook.

    • Melle
      december 7, 2017 / 10:57

      Dankjewel! Superlief en o jee het ondergaan inderdaad. Daar heb ik nog niet zoveel over nagedacht. Zo erg de focus nu op of het wel doorgaat of niet.

  5. december 4, 2017 / 18:08

    Fijn dat je die veerkracht hebt kunnen vinden meis, want dat is niet altijd makkelijk. Hopelijk komt er snel een nieuwe datum, zodat jullie alles kunnen afsluiten en een plekje kunnen gaan geven.

    • Melle
      december 7, 2017 / 11:03

      Lief! Hij is gepland voor 20 december. We gaan het meemaken!

  6. Ilse
    december 5, 2017 / 13:28

    Wat ben je toch een kanjer Melle! Jij weet altijd, maar dan ook altijd het beste overal van te maken. Ik ben super mega trots op jou! Dikke knuffel! X

    • Melle
      december 7, 2017 / 11:05

      Dat is echt zó lief! Want dat realiseer ik me eigenlijk niet zo vaak. Vooral sinds alles wat er dit afgelopen half jaar is gebeurd vraag ik me soms echt aan hoe ik er weer bovenop kom. Maar jij herinnert me eraan dat het eigenlijk best wel goed :) Dankjewel!

  7. Romy
    december 5, 2017 / 18:13

    Ik vind het zo rot dat je na een dag wachten en weken voorbereiden dit nieuws te horen kreeg. Maar wat onwijs stoer hoe je ermee omgaat! Je bent een onwijse topper en mag supertrots zijn op jezelf! Het komt goed! :)

    • Melle
      december 7, 2017 / 11:06

      Zo lief dat je zo meeleeft! En al die lieve woorden echt, onwijs bedankt! <3

  8. december 6, 2017 / 04:12

    Oei wat mooi! En zo waar ook. Je hebt een hoop te verduren gehad dit jaar, en kijk waar je straks staat meid. De gedachte dat we alles aankunnen en alles altijd goed komt sleept ook mij vaak door bepaalde periodes heen. Vanuit de andere kant van de wereld stuur ik je ook een heleboel kleurrijke bloemen! <3

    • Melle
      december 7, 2017 / 11:07

      Duizend hartjes voor jou én je mooie bloemen! Echt zo lief! <3 <3 <3

  9. december 6, 2017 / 18:50

    Als je in een diep dal zit, denk je dat je nooit meer gelukkig zal zijn, of dit of dat, terwijl dat gewoon wel kan. En als je dan weer gelukkig bent, kan je bijna niet geloven dat je van zo ver komt. Ik houd mezelf altijd voor: het gaat voorbij. Heel cliché, maar het is wel waar. Als ik een rotte dag heb denk ik aan de avond en dat ik dan lekker in de zetel kan hangen of iets anders kan doen wat ik fijn vind en dan is die rottigheid weer snel vergeten. En soms heb je meer dan een dag nodig. Of een week. Of een maand. Of zelfs nog langer. Maar het gaat altijd voorbij.

    Hopelijk is alles nu echt snel achter de rug, Melle!

    • Melle
      december 7, 2017 / 11:08

      Heel mooi omschreven, dankjewel! Echt een mooie manier om ermee om te gaan. Mij helpt het ook wel om écht met de dag te leven. Dus op die manier echt stap voor stap te leven. Dan is het allemaal veel beter te behappen. Dat in combinatie met jouw gedachte, echt TOP!

  10. december 7, 2017 / 19:43

    Zo’n mooi artikel! Ik wilde vanmorgen al reageren maar mijn iPad deed een beetje lastig en wiste mijn hele reactie… Dus ik besloot om nu opnieuw mijn reactie te typen!

    Wat die operatie betreft, ik weet zeker dat jij die met heel veel kracht zal doorstaan! Ik lees nu denk ik een jaar (of bijna meer dan dat zelfs) je blog en ik weet welke fantastisch sterke vrouw je bent. Proud of you! En dat je er nog een zo’n inspirerend artikel weet door te krijgen, dat vind ik ook zo dapper en knap! Want het is niet niks om hierover te schrijven. Komt goed, you go girl!

    Over veerkracht, daar kan ik ook wel een boek over schrijven. Ik heb net als jij heel vaak in dat dal gezeten (wel om andere redenen natuurlijk) en echt diep. Dat ik nooit meer gelukkig zou worden, mezelf altijd in twijfel zou trekken en mezelf voor altijd zou haten. Maar iets in mij heeft altijd die drive om door te zetten, hoe moeilijk ook. Die veerkracht. Ondanks alle tegenslagen en alle pijn en verdriet heb ik nooit opgegeven. Ben ik blijven knokken. Voor mijn zelfvertrouwen, zelfliefde, om door dat zesde middelbaar te raken. En als ik nu bedenk hoe ik vorig jaar dacht en handelde en kijk hoe ik nu handel en denk en in het leven sta, ben ik zo trots. Die zelfhatende Nikita heb ik weggewerkt, en nu kan ik mezelf met zoveel liefde in de spiegel aankijken of de frontcamera van mijn iPad. Ik kan mezelf complimenten geven, mezelf vertellen dat ik iets goed heb gedaan. En heb ik een mindere dag? Dan kan ik mezelf vertellen dat het goed is, dat ik heb gedaan wat ik kon. Ondanks de dingen die misliepen. Ik ben gelukkig met wie ik ben, met mijn leven, ik twijfel heel wat minder aan mezelf. En eerlijk? Het voelt zo goed. Veerkracht, het helpt je op momenten dat je het je zelfs niet eens kunt inbeelden. En na regen komt altijd, maar dan ook altijd zonneschijn!

    • Melle
      december 8, 2017 / 18:26

      Wat een mega lieve woorden en wat heb ik veel bewondering voor jou. Zo bijzonder hoe je in het leven staat en mij daar ook elke keer weer mee inspireert <3

Laat een reactie achter (jaaa leuk!)