Heftige sh*t | Ik wil niet langer afhankelijk zijn van de waardering van anderen

happiness-maak-het-zelf‘De baan voor jou komt er gauw aan hoor, maak je maar geen zorgen.’ Een opmerking die je als werkzoekende maar al te vaak hoort. Goed bedoeld, maar het zette me ontzettend aan het denken. Alsof mijn geluk afhankelijk is van het al dan niet vinden van die nieuwe baan…

Afvallen (en aankomen), mezelf opwerken van het mbo naar het hbo, een blog opzetten; het zijn acties die voor mij als vanzelfsprekend voelen. Als een logische stap. Niet iets waardoor ik me trots voel of – om maar even in het thema te blijven – mezelf meer ga waarderen.

Het kwijtraken van mijn baan, veel tijd met mezelf doorbrengen, solliciteren, yoga, meditatie maar ook het coachingstraject waar je hier al het een en ander over hebt kunnen lezen, liet me inzien hoe belangrijk de waardering van andere mensen voor mij is. Hoe groot die ‘rol’ is in mijn leven. Gewoon, omdat ik het zelf (nog) niet kan.

Juist in een periode waarin ik op zoek ben naar een nieuwe baan, naar mezelf en waarbij ik me ontzettend kwetsbaar op moet stellen, hakte deze realisatie er ongelofelijk in. Natuurlijk, je hoeft maar één keer ja te horen zoals mijn moeder zo mooi zei. Maar elke afwijzing voelt vervelend. Persoonlijk. Falend.

Toen ik me realiseerde hoe afhankelijk ik leek te zijn van de waardering die andere mensen aan mijn prestaties geven, vond ik dat ontzettend moeilijk. Het maakt me boos en verdrietig en als ik terugkijk op de afgelopen jaren heb ik me ook soms niet gewaardeerd gevoeld. Want weet je, soms uiten mensen hun waardering gewoon niet, voel je die waardering niet of wíl je het niet zien. En dan? Ik schrok daar echt van. Het kan toch niet zo zijn – en ik weet het, té cliché – dat mijn geluk af hangt van wat andere mensen vinden, zeggen of doen?

Ik wil niet langer afhankelijk zijn van die waardering van anderen, ik wil het zélf maken, voelen en uitdragen. Zonder me egoïstisch te voelen ruimte nemen voor mezelf. Een on going process. En dit is het begin.

18 Reacties

  1. januari 6, 2016 / 08:50

    Wauw, wat prachtig heb je dit verwoord meis. Ik denk dat ik zelf zoiets een tijdje geleden mee heb gemaakt. Jezelf losmaken van de waardering van anderen is het mooiste geschenk dat jij jezelf kunt geven, ook omdat inderdaad toch niet altijd zijn waardering uit zal spreken. Niet alleen op persoonlijk gebied, maar ook op werkvlak merk je dit heel erg. ik wens je dan ook echt heel veel succes met deze zoektocht dame, maar weet zeker dat jij jouw weg wel gaat vinden hierin <3

    • Melle
      januari 6, 2016 / 08:52

      Ik kreeg gewoon een brok in mijn keel van je reactie. Zo lief! Dankjewel <3

  2. januari 6, 2016 / 09:16

    Wat een mooi geschreven artikel! Kan me het helemaal voorstellen dat het toch persoonlijk voelt. Ik heb jaar in jaar uit moeten solliciteren (tot ik er gek van werd) en heb nu eindelijk een vaste baan. Waar waardering wél getoond wordt en dat is toch wel heel erg fijn. En als de waardering niet getoond wordt, creëer ik hem zelf. Geef ik mezelf een schouderklopje of dergelijke ;-)

    Succes met het solliciteren en goed dat je bewust bezig bent met geluk voor jezelf!

    • Melle
      januari 6, 2016 / 09:49

      Dankjewel wat een lieve woorden! En wat goed dat het jou lukt om jezelf waardering te geven, dat is écht knap!

  3. januari 6, 2016 / 10:50

    You go girl!:D Enneh, wanneer je een wondermethode hebt gevonden om dat voor elkaar te krijgen, laat het mij meteen even weten…. Kan ik ook wel gebruiken denk ik zo;)

    • Melle
      januari 6, 2016 / 10:53

      Yeheees! En zal ik doen ;)

  4. januari 6, 2016 / 11:14

    Heel mooi omschreven. Het is inderdaad een on going process. Het leuke dat ik merk is dat als mensen kritiek hebben dat er ook niet zo erg meer inhakt. Het werkt echt beide kanten op.

  5. Berber
    januari 6, 2016 / 11:23

    Ik denk dat heel veel mensen dit gevoel ( wel eens) hebben. Jezelf er bewust van zijn is al een hele stap! Zet hem op!

    • Melle
      januari 6, 2016 / 11:31

      Dat is waar! Iets wat ik ook altijd zeg en heilig van overtuigd ben. Al was ik me nog niet zo bewust van dit gevoel bij andere mensen ;)

  6. Rikst
    januari 6, 2016 / 12:13

    Echt supermooi verwoord. Denk inderdaad dat er meer mensen zijn die hier tegenaanlopen, waaronder ikzelf, fijn om te weten dat anderen hier ook mee bezig zijn. Daarnaast kan je het ook omdraaien, ik denk als je zelf vaker waardering tegenover anderen uitspreekt (wat supergoed voelt zonder er iets voor terug te krijgen) dat je mensen aansteekt met het benoemen van wat goed gaat, lijkt me (zonder dat je er afhankelijk van bent ;) ) een bijdrage aan een fijnere wereld.

    • Melle
      januari 6, 2016 / 12:46

      Ik vind t ook erg fijn om te lezen :) En wat een mooie gedachten! Ik ben een groot voorstander van waardering uitspreken en complimenten geven dus dat ga ik bij dezen eens wat bewuster/vaker doen :)

  7. januari 8, 2016 / 13:37

    Wat een mooi artikel en wat een fijne blog heb je trouwens. Ik ben je gelijk gaan volgen op Bloglovin’. Waardering van anderen is fijn, maar waardering van jezelf in wat je doet, dat is nóg fijner. Ik loop hier zelf ook tegenaan hoor. En inderdaad: Als je het wondermiddel hebt gevonden om dit altijd toe te kunnen passen, ook dan hoor ik het graag.

    • Melle
      januari 8, 2016 / 13:58

      O hallo! Superleuk :) Dankjewel voor het volgen en voor je leuke reactie. Waardering van jezelf is inderdaad de key en idd nog wel een ding. Ik zal je op de hoogte houden!

  8. januari 10, 2016 / 16:20

    Wauw wat herkenbaar is dit zeg! Ik heb de afgelopen jaren ook ontdekt dat mijn geluk erg afhankelijk is van de waardering van anderen, soms zelfs zo erg dat ik bepaalde dingen doe of voor bepaalde dingen kies alleen omdat anderen dit waarderen en mij dit dus zoveel geluk oplevert. Maar als ik dan eens geen waardering krijg, dan baal ik vaak enorm. Super dat jij het hebt gerealiseerd en er iets aan wil gaan doen! Keep it up :)

    • Melle
      januari 10, 2016 / 17:02

      Wat super super lief! Krijg er gewoon en brok van in mijn keel. Ik vind het ook heel fijn dat jij zegt dat het herkenbaar voor je is. Heb dat bij mensen in mijn omgeving nog nooit zo ervaren dus yay voor je eerlijkheid en lieve reactie!

  9. januari 15, 2016 / 21:37

    Zelfwaardering en werkzoekende zijn, twee woorden die bij mij nog steeds vloeken. Door het aantal afwijzingen zakt mijn zelfvertrouwen en het geloof in mijn kunnen als maatschappelijk werker, want blijkbaar zijn er altijd mensen die beter zijn of meer ervaring hebben dan ik, of het misschien gewoon beter kunnen uitleggen tijdens een sollicitatiegesprek…
    Tot voor kort probeer ik mezelf ervan te overtuigen dat wanneer ik afgewezen wordt, dat het dan hun verlies is en niet de mijne, dat er wel iets beters om de hoek komt. Met de start van mijn blog, heb ik een stukje van mezelf teruggevonden.

    • Melle
      januari 15, 2016 / 21:58

      O wat fijn! Dat je daar kracht uit haalt is echt heel goed en positief. Want deze periode is echt super naar. Zet m op! X

Laat een reactie achter (jaaa leuk!)