#throwbackthursday | The only time you should ever look back, is to see how far you’ve come

trowback-transforamtion-thursday23 juni 2015, 7.53 uur. Het is dat ik mezelf heb aangepraat dat het een goed idee zou zijn om een ‘voor’ foto te maken maar eigenlijk wil ik niet naar mezelf kijken. Laat staan mijn spiegelbeeld vereeuwigen. Het doet pijn om mezelf in mijn ondergoed voor de spiegel te zien, om letterlijk te aanschouwen hoe ik de controle weer ben verloren. Hoewel ik eigenlijk niet zo ben van het terugkijken, lijkt het me goed om dat voor deze dag tóch te doen. Samen met jou.

Don’t get me wrong..

Ik hou er gewoon niet zo van om over mijn verleden na te denken. Het is namelijk niet alsof ik zo’n denderend verleden heb. Gepest, geen aansluiting kunnen vinden op school, einzelganger, zo’n gemiddeld kind die allemaal zesjes haalt en eigenlijk niets kan. O en te dik. Jup that’s me. Prima.

Als iemand me vraagt om over mijn verleden te vertellen heb ik de neiging om dit allemaal over te slaan. Want wat doet het er eigenlijk toe? Het is geweest. Daarnaast heb ik altijd het gevoel dat als ik dit vertel, het zo’n succesverhaal wordt, of moet worden. Zo’n ‘kijk mij even hoe ik dat negatieve heb omgetoverd naar iets positiefs’. Ik heb daar ontzettend veel over nagedacht, ook in combinatie met het trots zijn op mezelf wat ik niet zo goed kon.

Toen ik laatst door mijn foto’s scrolde, zag ik dat het een vandaag een jaar geleden is dat ik aan mijn fit journey begon. De zoveelste, maar toch. Dit voelde goed, het voelde anders dan de andere keren en ik was (weer) vastberaden om er een succes van te maken. Maar echt.

Dit herinnerde me eraan dat het soms wél goed is om naar het verleden te kijken. Om terug te blikken naar het afgelopen jaar. Te kijken naar alle positieve veranderingen en om de de fysieke én mentale veranderingen weer eens onder ogen te komen. Om dat zien, te voelen, daarover te praten en het te delen. En fucking hell, daar ben ik eigenlijk best een beetje trots op.

It’s not you, it’s me

Dus waar waren we. 23 juni, iets voor achten. Ik stond in mijn ondergoed voor de spiegel. Het gevoel dat het vanaf hier alleen maar beter zou worden stelde me gerust. Ik maakte de foto. En elke week, maakte ik er weer een. Ik zag verschil. De kilo’s verdwenen, ik zag steeds meer een beetje mij.

Want weet je wat het is? Als ik die oude foto’s zie, dan voelt het niet alsof ik dat ben. Ik voelde me op dat moment ook niet mij. Was gevangen in mijn eigen lichaam, in mijn eigen gedachten en gevoelens. Op zoek naar vrijheid. Wat zeg ik, ik hunkerde ernaar maar ik wist gewoon niet waar ik het moet zoeken. Er was niets in de wereld wat ik op dat moment liever wilde. Ik was op zoek naar iemand die me vrij kon laten, naar mijn stem, mijn ding, mijn leven. Wat dat alles ook zou mogen zijn. Het was niet mijn spiegelbeeld, ik was degene die mezelf in de weg zat en dit was het moment waarop ik het ging oplossen.

The only time you should ever look back, is to see how far you’ve come

En hier wil ik dan opschrijven wat er allemaal beter is dan vorig jaar en over dat ik daar trots op ben enzo. Ik vind het ergens lastig. Maar goed, daar komt het.

Ruim 25 kilo minder, een betere huid, een sportschool abonnement, een hele kledingkast nieuwe kleding (YAY), het leuk vinden van een sporten (hoe dan?), een blijer en positiever mens zijn en me niet meer naar voelen als ik een foto van mezelf terug zie. Het is slechts een greep, een paar fysieke dingen.

Het afgelopen jaar ben ik mezelf beetje bij beetje, steeds meer gaan accepteren. Hoe ik ben, mijn goede en minder goede persoonlijke eigenschappen, maar ook wat ik in het verleden heb gedaan en de keuzes die ik heb gemaakt. Zie je wel, is het toch weer dat verleden. Het is niet alsof ik de keuzes voor mezelf ‘goed’ kan praten, maar ik kan er wel vrede mee hebben. Het is gebeurd. Ja ik was te dik, ja ik was een gemiddelde scholier, ja ik was een streber toen ik ging studeren en ja ik was niet blij met mezelf. Nou en. Prima.

Er is ruimte. Ik heb mezelf – onbewust – ruimte gegeven om mezelf te zijn. Ik vóél me mezelf. En als ik dat zo opschrijf klinkt dat ergens heel zweverig en voelt het ergens kwetsbaar. Maar niets is minder waar. Ik voel me sterk, meer mezelf en sta bewuster in het leven dan ooit.

50 Reacties

  1. Marianne
    juni 23, 2016 / 07:18

    Lieve Melle, ik ken je blog nog maar heel kort en heb je nog nooit in ’t echt ontmoet, maar als ik dit verhaal lees dan voel ik de trots door mijn hele lijf stromen, de trots op jou! Ik vind het heerlijk voor je dat je harde werken en je inzet is beloond met een goed gevoel over jezelf, dat je je sterk voelt. Geniet ervan! Ik vind het fijn om er via je blog van mee te kunnen genieten. Liefs

    • juni 23, 2016 / 11:59

      Oo Marianne, wat ontzettend lief en wat méga fijn dat je er zo ook een beetje van mee kunt genieten. Dat is toch wel ultiem! <3

  2. juni 23, 2016 / 07:37

    Anders dan jou vind ik het altijd fijn om terug te kijken. Niet omdat ik dat zo leuk vind, maar omdat mij dit iedere keer herinnerd waar ik vandaan ben gekomen. Of andere mij dan een opschepper vinden of een succesverhaal (wat ik echt betwijfel) maakt mij helemaal niet uit: zolang ik mij er goed bij voel, is het voor mij oké. Ik vind het dan ook goed dat jij je hebt loslaten van mening van anderen (zou je vaker moeten doen topper want je bent echt echt echt een geweldige meid) en gewoon hebt opgeschreven waar jij trots op bent. Want dat mag je gewoon zijn en daar mag je gewoon trots op zijn. Ik vind het prachtig wat je allemaal hebt bereikt en weet zeker dat jij nog veel meer mooie dingen gaat bereiken. Ik geloof in jou lieve Melle <3

    • juni 23, 2016 / 12:01

      Heeeel veel hartjes voor jou lieve Deisy! <3 Wat fijn dat het terugkijken jou regelmatig helpt! Dat heeft het – bij dezen – bij mij ook wel gedaan :) Dankjewel voor je mega lieve woorden, echt ontzettend lief! xx

  3. Marieke
    juni 23, 2016 / 08:42

    Yeah!! Wat een kwetsbaar en sterk verhaal! Herkenbaar van dat liever niet terug kijken.. Mij helpt het toch wel om te zien waar ik nu sta!
    Melle, ik ben trots op je echt! Go girl, op naar nog meer mooi leven! Xx

    • juni 23, 2016 / 12:02

      Yay, wat lief! En inderdaad, het helpt af en toe wel (zoals nu :)). Dankjewel en zo lief allemaal, man man man! <3

  4. juni 23, 2016 / 08:48

    Ah Melle, ik kan niet anders zeggen dan dat ik jou écht een TOPPER vind! Als ik dit lees word/ben ik zo trots op jou, en dat terwijl ik je helemaal niet echt kan ofzo (haha). Hoe jij je leven zelf hebt veranderd is echt heel veel waard en dit heeft zo veel moois voor jou als gevolg. Doorzettingsvermogen & waar een wil is, is een weg. Jep, dit twee dingen passen bij jou. Topper!

    • juni 23, 2016 / 12:04

      OOO lief! Moet je nagaan, dat kan dus gewoon :) Dankjewel <3

  5. juni 23, 2016 / 08:58

    Wauw je mag zo trots op jezelf zijn Melle. Niet omdat je 25 kg bent afgevallen, maar omdat je jezelf terug hebt gevonden. Ik denk dat dat het allerbelangrijkste is! De dingen vinden die bij je passen en waar je echt blij van wordt is echt zo ontzettend waardevol en ik ben super blij dat je daar zo goed mee bezig bent! Je bent echt een topper :)

    • juni 23, 2016 / 12:06

      OO Desi wat méga lief! Ik ben ook heel blij ermee én ook heel blij dat ik het via deze blog allemaal met jou kan delen :)

  6. juni 23, 2016 / 09:36

    Melle! Je mag zo trots zijn op wat je allemaal hebt bereikt. Dat is niet alleen die 25 kg die je bent afgevallen, maar dat is ook waar je nu staat in je leven. Gewoon jezelf een schouderklopje geven en genieten van alle waardevolle momentjes.

    • juni 23, 2016 / 12:07

      Jaaaaaa, vandaag is echt zo’n dag dat ik dat gewoon ga doen! Soms – oké meestal – heb ik gewoon een goede reden nodig. Dus bij dezen. HOERA! <3

  7. juni 23, 2016 / 10:24

    Wat heb je dat weer prachtig geschreven. Je mag echt, maar dan ook echt trots zijn op jezelf! Wat heb jij toch een ongelooflijke ontwikkeling doorgemaakt! Heel inspirerend!

    • juni 23, 2016 / 12:08

      Dankjewel, echt méga lief *een blozende aardbei is er niets bij* <3<3

  8. Ilse
    juni 23, 2016 / 10:30

    Wauw Melle! Wat een verschil. Ik ben megatrots op je.
    Ik herken heel veel in je verhaal. Ik had het zo zelf kunnen schrijven.
    Ik ga je even een mailtje sturen ;)

    Fijne dag babe!

    • juni 23, 2016 / 12:09

      Wat bijzonder dat je er zoveel in herkent! Ik ga zo direct even je mailtje lezen (zag m al in mijn inbox staan :)). Dankjewel voor je lieve woorden <3

  9. Suzanne
    juni 23, 2016 / 11:05

    Dit is zo fantastisch, wat een inspirerend verhaal en resultaat!!!!

  10. juni 23, 2016 / 11:19

    Fijn dit! Ik zit nu weer in een struggle maar inderdaad, als ik terug kijk zie ik pas hoe ver ik eigenlijk ben gekomen, ondanks dat het nu niet zo lekker gaat. Thanks voor dit!

    • juni 23, 2016 / 12:10

      Jaaaa heel goed! Alstublieft, my pleasure :) xx

  11. Debby
    juni 23, 2016 / 12:54

    Fijn dat je je nu zoveel beter voelt en met een beter gevoel naar jezelf kijkt! Ik vind dat je er op beide foto’s uitziet als een leuke lieve maar vooral spontane meid!! T belangrijkste is hoe jij je voelt en het is fijn dat je je nu zoveel beter voelt :).

    Ps ik ben al tijdje stiekeme lezer maar deze post riep om een reactie :D

    • juni 23, 2016 / 13:14

      Ooo Debby wat super super leuk dat je nu een reactie achterlaat :) YES! En wat lief <3

  12. juni 23, 2016 / 13:55

    Wat stoer dit! Ken je dat boek On Top van Anna Nooshin? 1 ding dat ze daarin zegt is mij erg bijgebleven: dat je ook niet had gewild dat de baisschool je “piekmoment” was – of iets in die richting. En zo is het maar net denk ik, kijk waar je nu staat!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:09

      Jaaaa die staat hier ook in de kast, samen met zijn nieuwe vriend On Life :) De uitspraak is me niet zo bijgebleven maar als ik het zo lees denk ik, ja inderdaad! Dat herken ik wel. En wat lief dat je dat zegt! <3

  13. juni 23, 2016 / 14:08

    Mooi verhaal meid! Super goed van je dat je er zo voor bent gegaan en vooral jezelf hebt teruggevonden. Dat is namelijk het allerbelangrijkste!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:09

      Dankjewel, heel lief! :) <3 xx

  14. juni 23, 2016 / 14:25

    Ah Melle, volgens mij volg ik jou dan vandaag officieel één jaar! Want ik weet nog dat jij begon met je fit journey en ik dacht: ha, dat ga ik volgen! En ooohh wat ben ik blij dat ik op die volg-knop heb gedrukt. Je bent een pracht mens, Melle, en ik heb al zóóóó vaak reacties achter gelaten met ongeveer dezelfde strekking, maar ik meen het vanuit de grond van mijn hart. Je bent een prachtmens!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:11

      Ooo dat is echt VET leuk om te horen. Zullen we dat gewoon ook vieren vandaag? HOERA HOERA! :) En wauw, alles wat je zegt is zo lief! Ik weet gewoon niet zo goed wat ik terug moet zeggen naast een méga dankjewel. <3<3 xxx

  15. juni 23, 2016 / 15:04

    Wat een mooi artikel Melle! Ik vind het zo ontzettend fijn dat je nu eindelijk jezelf kunt zijn en je ook jezelf voelt! Heerlijk! En ja.. Van een negatief verleden iets positiefs maken is toch altijd het geval. Je verleden vormt je toch en maakt je deels tot wie je nu bent. Of dat nou een negatief of positief verleden is, het is hoe dan ook een succesverhaal! Altijd. Voor iedereen die zo mooi in het leven staat als jij!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:11

      Hoe dan ook een succesverhaal. Daar ga ik voor. YES! En jeetje wat lief, dankjewel Charelle! <3 :) xx

  16. juni 23, 2016 / 18:14

    Prachtig en stoer dat je dit vertelt! Ik word zelf altijd nogal emotioneel als ik naar bepaalde periodes ga terugkijken. Als daar foto’s bijkomen wordt het allemaal nog erger. Nooit heb ik echt mezelf durven zijn en nog steeds heb ik soms angst, maar door blogs zoals die van jou te lezen en positief te denken ben ik steeds meer gegroeid daarin. Waar jij nu staat, daar mag je echt enorm trots op zijn! Ik heb geleerd dat het verleden niet altijd fijn is, maar wel iets waarvan je veel kunt leren. Immers: je ziet precies wat je anders wilt. Jij bent juist een enorm sterk persoon die door die ervaringen heeft opgezet wat je nu dus hebt. En vooral: waarin je zo heerlijk echt jezelf kunt zijn!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:17

      Oo dat emotioneel voelen als je naar het verleden kijkt, dat snap ik dus echt heel erg goed. En dan met name verdrietig en frustratie soms, waarom het niet anders was of waarom (waarom..?). Moet zeggen dat ik het nu steeds meer kan zien voor wat het is, maar dat maakt het terugkijken alsnog niet veel leuker. Iets minder vervelend ;) Naast dat ik het méga bijzonder vind en dat het me heel erg raakt dat je zegt dat je nooit echt jezelf hebt durven zijn, vind ik het ook echt heel bijzonder dat je zegt dat ik je daar indirect een beetje mee heb kunnen helpen <3 Dankjewel, voor al die lieve woorden en complimenten! xxx

  17. juni 23, 2016 / 18:59

    Wat een ontzettend sterk en mooi verhaal! Je verwoordt de dingen altijd zo sterk en eerlijk, dat vind ik echt knap! Ik vind het altijd bijzonder om te lezen hoe mensen zichzelf meer leren accepteren en zichzelf meer leren kennen. Ieder verhaal is zo uniek en persoonlijk. Ik ben echt blij voor je haha :)

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:20

      Dankjewel, dat is echt mega mega méga lief! <3

  18. Irene
    juni 23, 2016 / 20:33

    Ik vind het altijd zo enorm knap als ik mensen zie / lees / hoor die zo’n transformatie (zowel innerlijk als uiterlijk) ondergaan hebben. Lijkt me helemaal niet gemakkelijk! En ik weet ook dat het niet gemakkelijk is want ik was ook altijd zo’n kind dat nergens in uitblonk. Vond nooit ergens echt aansluiting. Tot ongeveer twee jaar geleden, ik een paar van m’n beste vrienden leerde kennen en meer zelfvertrouwen kreeg en ontdekte dat ik eigenlijk toch wel een leuk mens ben. Nu voel ik me ook écht mezelf en dat voelt g e w e l d i g ! En ik ben blij dat jij ook op zo’n plek bent want dat verdient iedereen! Superfijn stukje!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 20:42

      Wauw, dat is echt méga inspirerend. Zo tof dat je dat met mij wilde delen. Echt wel heel inspirerend! :)

  19. juni 23, 2016 / 21:10

    Ik vind jou zo’n heldin he. Al die happiness en confetti en trots is je zo gegund, je verdient het <3

    • Melle
      juni 23, 2016 / 22:32

      YAAAY! Nou gooi ook even wat richting Oxford hoor, want man man man, want vind ik het méga knap en tof en cool en niet normaal geweldig dat je daar nu gewoon bent!

  20. Tessa
    juni 23, 2016 / 22:22

    Ik wilde eigenlijk gaan slapen maar toen zag je ik je foto op instagram over een nieuwe blogpost, en niet zo maar een. En thankgod dat ik het heb gelezen: je bent een heldin. Je bent zo’n inspiratie!
    Dikke kus!

    • Melle
      juni 23, 2016 / 22:29

      Ooooo wat lief! <3 Welterusten :)

  21. juni 24, 2016 / 04:08

    Super! En je hebt het helemaal zelf gedaan. Het maakt mij niet uit hoe je er uit ziet, of dat nu is zoals op foto 1 of op foto 2 en dat zou helemaal niemand iets moeten uitmaken, behalve jezelf. Als jij je goed voelt zoals je ( dus nu) bent, is dat genoeg!

    • Melle
      juni 24, 2016 / 09:21

      Jaaaa, zitten we weer zo lekker op een lijn. Great minds think alike. HA! Want zo was het precies. De kilo’s waren ook een soort verleden, een soort ‘emotionele’ bagage die ik nu voor een groot deel achter me heb kunnen laten :) Mooie inzichten op deze vrijdagochtend. YES!

  22. juni 24, 2016 / 14:38

    Heel erg goed geschreven, en wat je schrijft over dat ‘succesverhaal’ grijpt me wel aan. Als iemand je vraagt te vertellen hoe je geworden bent wie je bent, komt dat altijd neer op negatieve ervaringen die iets positiefs vormen, maar feit is dat er altijd, in ieder moment van het leven negatieve dingen en positieve dingen zijn, die elkaar afwisselen. Het gaat gewoon op de manier waarop je daarmee omgaat.

    Ik ga bijvoorbeeld echt niet rond schreeuwen dat het nu zooo veel beter gaat dan 5 jaar geleden, want, ook al zit ik dan misschien beter in mijn vel, ik krijg er gewoon ander ongeluk (in dit geval een chronische ziekte) bij, en dan ga ik niet roepen dat het nu zo veel beter gaat, want feit is dat dat gewoon klote is.
    Maaarrrr ik voel me wel vrolijk en gezond :D

    • Melle
      juni 30, 2016 / 23:35

      Ooo schandalig, ik heb nog helemaal jouw comment niet beantwoord. Bij dezen! Want ik had het wel al gelezen. Ik vind het echt heel bijzonder dat je dat zo zegt, van het terugkijken op het verleden en hoe je dat herkent. Ik bewonder je positiviteit echt enorm want met een chronische ziekte lijkt me dat echt niet makkelijk <3

  23. juni 25, 2016 / 13:05

    Ik vind dit absoluut een hele mooie mentaliteit: zeker als je je toen niet als jezelf voelde, is het waardevol om erop terug te kijken en te zien hoe sterk je bent geworden! Daarnaast is je verleden toch ook altijd een deel van jezelf, daar moet je de waarde ook niet van onderschatten.

    • Melle
      juni 25, 2016 / 20:03

      Dat is zeker waar :) En inderdaad, misschien niet. Dankjewel! Zet me wel aan het denken :) (goed teken)

  24. juni 29, 2016 / 11:24

    Wat ben je toch een inspiratie en wat heb jij een progressie doorgemaakt. Ook mentaal. Ontzettend knap. Zit nu middenin de struggles weer, maar we blijven positief want iedere keer dat je valt, zul je toch ook weer moeten opstaan.

    • Melle
      juni 29, 2016 / 11:39

      Dankjewel, wat super lief! <3 En die struggles, zo herkenbaar! Want op gewicht blijven is ook zo'n ding. Heel veel succes, geniet en heb vooral ook plezier! YOU GO GIRL!

    • Melle
      juni 30, 2016 / 23:28

      LIIEEEF! Dankjewel <3

Laat een reactie achter (jaaa leuk!)