Dit is hoe het écht ging | Met knikkende knieën bij de Viva fotoshoot

melle-bouwhuis-vivaZo schrijf je een blogje over tevreden zijn met jezelf en zo sta je op de set van de fotoshoot voor Viva een potje keihard ontevreden met jezelf te zijn. Niet oké! Dit artikel gaat over afvallen, de struggle die ‘op gewicht blijven’ heet en over aankomen. Maar bovenal is dit een grote note to self om het allemaal te relativeren. Ik ben namelijk niet Superwoman en kan niet alle ballen hoog in de lucht houden.

Hoe het allemaal begon

Het was eind maart 2015. We waren met vriendinnen een dagje weggeweest. Toen ik in de trein zat op weg naar huis bekeek ik de foto’s die we die dag hadden gemaakt. Ik zag een foto voorbijkomen van ons met zijn allen aan de eettafel, die gevuld was met allerlei lekkers. Klaar voor de lunch. Ik zag mijn vriendinnen, met hun blije koppies. En ik zag mezelf. Op de hoek van de tafel, in een bijzondere positie met mijn hoofd naar de camera gedraaid. Zonder nou direct dramatisch te gaan doen – oh wacht, toch wel – maar die foto staat in mijn geheugen gegrift. Ik stond er zacht gezegd niet voordelig op. Dit was het moment waarop ik dacht: het moet anders. Ik keek naar iemand die leek op mij. Iemand die niet blij was met zichzelf en bovenal, zich niet zichzelf voelde in het lichaam dat ze had.

Ik ga ervoor

Eind juni dat jaar ging de knop om. Ik startte met een hardcore shake dieet van maximaal 500 kcal per dag. Drie shakes, liters water, that’s it. Ik wilde zo snel mogelijk af van die overtollige kilo’s en meeliften op de fitgirl hype en me laten inspireren door zoveel verschillende tips, trucs en mooie verhalen op het internet. Ik wilde ook een fitgirl worden. Het afvallen ging goed, het opbouwen naar gewoon eten ook, het sporten ging af en aan oké en toen was het zomer. Een jaar na dato schreef ik nog een blog. Hoe blij ik was met deze transformatie en dat ik stiekem best trots op mezelf was. Geen woord gelogen. Absoluut niet. Maar toen ik bij de fotoshoot stond voor Viva voelde het toch anders.

Sinds de zomer heb ik al niet meer over eten of afvallen geschreven. En dat heeft zo zijn redenen. Ik ben namelijk – je hebt het vast ook kunnen zien o foto’s – aangekomen. En nu ik dat zo opschrijf, moet ik een beetje om mezelf lachen. Alsof ik een misdaad heb begaan. Eh, zo voelt het af en toe wel. Vooral omdat meer is dan de geplande 2 kilo marge. Afvallen is één, op gewicht blijven het volgende. Vooral als je denkt dat het een grote rechte lijn is of dat er zoiets bestaat als ‘balans’. Niets is minder waar. Een prachtige hartslag met uitschieters naar beneden – yay – en naar boven – niet zo yay.

Het item voor Viva over afvallen

Toen ik een paar weken geleden getagd werd op Twitter in een oproep naar vrouwen die veel zijn afgevallen voor een portret – interview én fotoshoot – in Viva, waren mijn emoties als mijn gewichtscurve van het afgelopen jaar. Van méga blij naar o-jeetje-hoe-dan en het-is-geweldig-leuk-wat-een-kans maar ik-ben-aangekomen-dat-kan-echt-niet. Toen ik afgelopen vrijdag voor de fotoshoot naar Haarlem ging, was ik best zenuwachtig. De dagen die vooraf waren gegaan, waren niet bepaald gezond geweest. Sporten was er ook soms bij in geschoten, want ja, ontspannen – aka niet gillend gek worden – is ook belangrijk. En lunch preppen, ach ik kan ook wel wat kopen in de kantine.

Het gaat niet alleen over kilo’s

Toch heb ik het gedaan en heb ik geprobeerd die gêne van me af te zetten. Energie te voelen en uit mijn comfortzone te stappen om mijn verhaal te vertellen. Ook met die paar kilo’s meer. Hoe ongemakkelijk ik me ook voelde en hoe spannend ik het ook vind om in januari de Viva te kopen en mezelf erin te zien. Waarom? Omdat dit het leven is. Omdat dit is hoe het is. Hoe het gaat. Omdat ik tóch nog steeds 20 kilo minder weeg dan op die beruchte foto en omdat mijn toenmalige zelf een moord had gedaan voor dit gewicht. Ik wil niet alleen het verhaal vertellen van afvallen, maar juist van wat daarna komt. Afvallen en op gewicht blijven is veel meer dan gezond eten en dat volhouden, maar ook trots op jezelf kunnen zijn en jezelf accepteren hoe je bent. Zonder én met een extra kilo. Of vijf.

Alle posts over afvallen
24 juli 2015 // Ik ben professioneel bungeejumper
4 september 2015 // Realisatiemoment | Ik en mijn lijf
5 oktober 2015 // Sporten is niet stom | Tips voor anti-sporters zoals ik
13 november 2015 // Tips | 20 kilo afvallen. Hoe dan?
18 februari 2016 // Afvallen is er niets bij | Meer eten zonder losgaan en die eeuwige balans
4 mei 2016 // Weten wat werkt voor jou | Het geheim om blijvend gewicht te verliezen
16 juni 2016 // #Fitgirlcode guide | 4 weken sporten en eten alsof mijn leven er vanaf hing
23 juni 2016 // #Throwbackthe only time you should ever look back, is to see how far you’ve come
12 oktober 2016 // Ik waagde me aan een driedaagse sapkuur en dit is hoe het ging

43 Reacties

  1. november 23, 2016 / 07:27

    Ik vroeg me al af waarom je voor Viva op de foto ging. Nou, ik vind je er nog steeds prachtig uitzien. 2 kilo meer of minder. Je bent al 20 kilo afgevallen vergeleken met toen, dat is echt een ENORME prestatie waar je heel erg trots op mag zijn.

    • Melle
      november 23, 2016 / 09:26

      LIEF! Dankjewel :) Het is wel iets meer dan 2 kilo maar goed. Er is nog steeds 20 kilo af. En dan weet je ook direct waarvoor ik in de Viva kom. OO SPANNEND!

  2. november 23, 2016 / 07:45

    Wat een herkenbaar verhaal, zonder Viva-fotoshoot gelukkig wel. :-) Ik zit alweer een paar jaar verder en hier is alles (30 kilo) er opnieuw bij. En zelfs meer, vrees ik, maar ik steek nog even mijn kop in het zand. Mijn leven staat een beetje op zijn kop momenteel, dus nu aan mijn gewicht werken gaat niet lukken, maar als alles wat gestabiliseerd is, wil ik er opnieuw voor gaan. Maar dan liever niet met de shakes, want dat werkt, maar dus niet zo lang. Of toch niet bij mij.
    Jij ziet er geweldig uit! Schrijven over die struggle om op gewicht te blijven, mag je blijven doen van mij, want ik vind het moeilijker dan afvallen (al is afvallen dus iets waar ik nu niet de moed voor heb om aan te beginnen).

    • Melle
      november 23, 2016 / 10:05

      Dankjewel voor je reactie! Ik snap het heel goed dat je je kop in het zand steek, ik heb de neiging om het ook te doen. Om dat te voorkomen dwing ik mezelf bijvoorbeeld sinds dat ik ben begonnen met afvallen elke week te wegen. Hoe naar ook. Ik vind het echt goed dat je even de tijd neemt, tenminste, ik hoop dat je voelt dat het ook goed is. Die tijd heb je ook nodig om gewoon even alles weer op orde te krijgen voordat je eventueel weer een stap zet naar het afval traject. Ik weet zeker dat je het kunt als je er klaar voor bent! ❤

  3. november 23, 2016 / 08:34

    Ik vind het mooi dat je juist nu het verhaal wil vertellen ná het afvallen, want dat is zo vaak wat mensen vergeten! Ondanks dat de kilo’s weg zijn, blijft het een strijd. Het eindresultaat is behaald, dus de motivatie ebt weg. (Weetje dat ik eindresultaart schreef?)

    Je hebt een mooi stuk geschreven en je mag enorm trots op je zijn! <3

    • Melle
      november 23, 2016 / 10:07

      Eindresultaat. AKELIG! Haha dat is ook precies wat het niet is inderdaad. Dankjewel voor je lieve woorden, ik vind het ZO LIEF! Het raakt me echt.

  4. november 23, 2016 / 09:22

    Ik vind dit zo herkenbaar. Ben zelf van maat 42/44 naar 34/36 gegaan, maar eigenlijk begon het moeilijkste deel pas nadat ik al die kilo’s kwijt was. Ik was nooit tevreden, bleef altijd heel erg schommelen en kon mezelf nog steeds niet accepteren – en dat terwijl ik zo’n prestatie had neergezet. Inmiddels heb ik mezelf steeds meer kunnen accepteren, maar ik blijf toch altijd wel een haat-liefde verhouding hebben met eten.

    Maar juist daarom vind ik het zo knap dat je gewoon gegaan hebt en daar bent gaan shinen. Niet naar dat negatieve stemmetje luisteren, maar je focussen op de topprestatie die je hebt neergezet. Want hallo, 20 kilo minder, dat is zo knap!

    Ben heel benieuwd naar het resultaat!!

    • Melle
      november 23, 2016 / 09:32

      Wauw, wat een mooi verhaal en wat hebben we veel gemeen! Die haat-liefde verhouding, dat is precies wat het is. Accepteren is echt altijd de oplossing maar jongens, MOEILIJK! Dankjewel voor je lieve woorden, dat helpt echt! Wat het resultaat in het blad ook is, ik ben nu al heel blij :)

  5. november 23, 2016 / 09:44

    Melle toch! Je mag echt waar, super super trots zijn op wat je hebt bereikt! Ik snap wel dat je het wat moeilijk vindt dat je terug bent aangekomen. Ik zie bij mezelf ook wat meer vetjes dan vroeger en ik kan me er soms best rot om voelen (maar ik doe er ook niets aan, haha). Maar eigenlijk mag je er niet te lang in blijven hangen! Gewoon doorgaan met je banaan. En je hebt altijd de keuze om iets te veranderen (note to self). En en ik ben gewoon supertrots op je omdat je dit deelt met ons. Je bent gewoon een echt mens met ups en downs en zo gaat het in het leven. Het is niet altijd makkelijk, maar moeilijk gaat ook :) ❤

    • november 23, 2016 / 09:45

      Oja, vergat ik nog iets megabelangrijks! Haha. Ik vind het zo geweldig fantastisch van je dat je ondanks je gevoel toch een fotoshoot hebt gedaan. Dat is op zich al iets om trots op te zijn! Ik ben superbenieuwd naar het resultaat! Ga je dat ook delen als het zover is? :D

      • Melle
        november 23, 2016 / 10:09

        Dankjewel! ZO LIEF! ❤❤❤ “Gewoon doorgaan met je banaan. En je hebt altijd de keuze om iets te veranderen”. Die neem ik vandaag mee!

  6. november 23, 2016 / 10:55

    Inderdaad heel herkenbaar zoals sommigen hier al schreven! In het begin van het jaar tot in juni (voor ik op m’n Groot Avontuur vertrok), was ik fanatiek 2x per week aan het sporten en had iedere dag m’n maaltijden voorzien, ik at wel nog pizza enzo, maar met mate. Toen begon de zomer en ging ik op reis, deed ik m’n vakantiejob (soms om 6u beginnen werken) en poef, weg was dat ritme! Ik ging 2x op citytrip en deed twee grote reizen, maar daar kan je echt geen ritme opbouwen qua eten of sporten, dus ik liet het allemaal z’n gang begaan. Dit is een eerstewereldprobleem ;)
    Ondertussen is het november en ik heb al 5 maand niet meer gesport, maar ik vind het niet erg. Ik ben een beetje aangekomen, maar vind het oké zo!

    Zolang je jezelf goed voelt, is dat het belangrijkste! You go :)

    • Melle
      november 23, 2016 / 13:14

      Haha, het eerstewereldprobleem relativeert het wel. En dat ritme, ZO herkenbaar! Ik ga nu vaak op vrijdag naar Arnhem voor mijn opleiding (sportavond) ik spreek vaak op dinsdag af of in het weekend (allebei sportmomenten). Ja, daar gaat het al. Maar inderdaad. Laten we voor eengoed gevoel over onszelf gaan en dát laten overheersen. JAA!

  7. november 23, 2016 / 11:46

    Ik zie dus echt niet dat je aangekomen bent en vind dat je een prachtfiguur hebt.
    Maar ik worstel nu ook al een tijdje met 4-6 kg teveel en merk dat mensen ook wel eens denken: “wat zeur je?” Maar daar zijn we vrouwen voor denk ik ;-)
    Benieuwd naar de Viva en echt: lijst ‘m in als herinnering aan de topprestatie die je hebt neergezet <3

    • Melle
      november 23, 2016 / 13:00

      Erg he, ik denk ook wel een beetje dat het zo werkt. Ik merk het wel aan mijn kleding maar toen ik het laatst aan een vriendin vroeg, viel het ook amper op. Ik zal je advies opvolgen, met zweethandjes van onzekerheid maar toch zal ik m ophangen boven mijn bed :)

  8. november 23, 2016 / 12:01

    Melle, je ziet er zo prachtig uit. Ik vind het echt heel knap hoeveel je bent afgevallen. Zelf ben ik er ook mee bezig, maar ik ben nog lang niet waar jij nu staat. Je mag echt enorm trots zijn op wat je hebt bereikt <3. Heel mooi wel dat je hier zo open schrijft, ook over de onzekerheden. Want wat lijkt het me moeilijk om op gewicht te blijven. Dat heeft ook nog zoveel doorzettingsvermogen nodig. Maar you can do it! Zeker weten!

    • Melle
      november 23, 2016 / 13:15

      Dankjewel, dat helpt echt onwijs! ❤

  9. november 23, 2016 / 14:02

    *hangt slingers op en gooit confetti in het rond* Een “lotgenoot” die er openlijk voor uit komt dat ze iets is afgevallen en dat dat niet zo heel erg is want zo is het leven nu eenmaal. Hopsakee. Ik vind je prachtig en ik ga zeker het artikel lezen. Wanneer ligt het in de winkel?

    • november 23, 2016 / 14:05

      afgevallen = aangekomen… After lunch dip zeg maar.

      • Melle
        november 23, 2016 / 17:07

        HOERA HOERA! :) Eerste nummer van januari. AAH!

  10. november 23, 2016 / 14:42

    Mooi verhaal! Ik snap je zeker met die paar kilo. Zit ik ook mee Haha. Stabiel blijven is echt hartstikke moeilijk. Toch zit ik er zelf niet meer zo mee. Uitstraling en dat je gelukkig bent is zo belangrijk. En lieve Melle je bent zo een prachtige vrouw! Jouw mooie uitstalling en je eigenheid maken jou heel mooi!

    • Melle
      november 23, 2016 / 17:08

      Mega moeilijk en wat knap dat je er niet meer zo mee zit! Ik merk wel dat dat met mij wel af en aan gaat maar dat ik ook moet opletten want anders gaat het echt de verkeerde kant op. Je woorden vind ik ZO lief! Ik zit echt met waterige oogjes achter de computer. Dankjewel <3

  11. november 23, 2016 / 14:57

    Tof Melle, ik ben heel benieuwd naar het resultaat! Maak je niet druk om die paar kilo extra, je ziet er hartstikke goed en stralend uit, en ik denk dat dat het allerbelangrijkste is!
    Ik herken je struggle momenteel meer dan me lief is, ik ben nog maar een paar kilo verwijderd van het horror-gewicht waar ik ooit 20 kilo van ben afgevallen. Gek genoeg voel ik me nu maar medium dik en voelde ik me toen echt een monster. Sinds gisteren weer aan de MyFitnessPal (dankzij jouw tweet!) dus hopelijk binnenkort weer wat betere resultaten!

    • Melle
      november 23, 2016 / 17:10

      Jaaa samen gaan we er weer tegenaan! Zo’n fijn idee dat jij ook zo goed bezig bent, dat hielp mij echt om net geen chocolademelk uit de machine te toveren ;)

  12. november 23, 2016 / 15:04

    Ik vind het al hartstikke knap dat je deze fotoshoot tóch gedaan hebt, ondanks dat je het zo eng vindt en misschien nog niet helemaal tevreden bent met jezelf (is ook mens-eigen denk ik). Ik vind je juist heel mooi! Maar dat is altijd makkelijker zeggen tegen iemand anders dan tegen jezelf – want ik vind dat er bij mezelf ook wel kilo’s af mogen (moeten) maar dat lukt alsnog dan niet :’)

    Oh, en wat ik ook zo mooi vind is alle reacties die het artikel oproept en dat iedereen dan z’n verhaal durft te delen, zo fijn :)

    • Melle
      november 23, 2016 / 17:11

      Echt he, ik vind het zo bijzonder en leuk en mooi en aaaaaah! Echt de liefste lezers OOIT <3

  13. november 23, 2016 / 20:49

    Bijzondere blogpost! Ik geef toe dat ik zelf ook trots op mezelf ben maar soms heb ik ook wel nog mijn twijfels. Over wie ik ben, hoe ik eruitzie. Goed dat je die fotoshoot nog gedaan hebt, you rock girl!

    • Melle
      november 23, 2016 / 22:22

      Dankjewel! <3 Het is zo mensenlijk en zo vrouw eigen om daar onzeker over te zijn. Akelig gewoon. Maar de momenten waarop je het bewust aan de kant kan zetten - en stiekem ben ik dat pas écht als het resultaat mooi is, we gaan het in januari zien - zijn MAGISCH!

  14. Sanne
    november 23, 2016 / 23:16

    Melle, wat heb je een ongelofelijke groei meegemaakt. In hoe je in het leven staat, in hoe je naar jezelf kijkt en van jezelf houdt. Dit straalt uit in je blog, waar de groei ook in te merken is: je bent opener, durft jezelf misschien meer te laten zien. En dat is gewoonweg prachtig! En ook meer, heel veel meer waard dan een paar kilo meer of minder.

    • Melle
      november 24, 2016 / 10:38

      O wauw, wat mega lief en wat bijzonder dat je dat samen met mij zo meemaakt en ervaart en oooo echt, ongelofelijk! ❤❤

  15. november 24, 2016 / 09:33

    Jeetje, ik weet niet zo goed wat ik moet reageren. Denk ook dat de meiden hierboven al zo’n beetje alles hebben gezegd. Maar ook ik wil toch even zeggen: Petje af. Vond het al zo knap dat je 20 kilo kwijt was geraakt, en dat je er nu ook nog op een gezonde manier naar durft te kijken en probeert oké te zijn met het feit dat je nu weer eventjes ietsie bent aangekomen. Ik kan nu wel gaan schrijven dat dat allemaal heus niks uitmaakt en ‘beauty isn’t defined by weight’ en dan soort fratsen, maar ik kan me wel voorstellen dat die 2 kilo extra tòch een rottig gevoel bij je oproepen. Maar ik vind echt dat je er prachtig uit ziet op die foto. Wel als jezelf – en niet zo vervreemd van je eigen lichaam als je was op de foto met je vriendinnen van toen. En is dat niet het allerbelangrijkst? Dat je, als je naar een foto kijkt, jezelf ziet? En dat je ècht lacht? Ik hoop dat je straks, als de Viva gedrukt en wel in de winkels ligt (en bij deze abonnee op de mat!), trots bent op jezelf. Niet alleen op je verhaal maar OOK op de foto <3

    • Melle
      november 24, 2016 / 10:37

      Op mijn beurt weet ik niet zo goed hoe ik moet reageren. Zo veel lieve woorden! Dankjewel <3 En helemaal waar! Zo is het precies. Het was trouwens wel 'iets' meer dan 2 kilo maar enfin, dat maakt het verhaal niet anders. Ik ga vast geluksdansjes doen dat het lukt om er in januari ook echt blij mee te zijn. Ik hoop ZO dat het een leuke foto is!

  16. november 27, 2016 / 10:17

    Het meeste is al gezegd door alle lieve meiden die al hebben gereageerd, dus ik zal mijn verhaal kort houden. Ik kan maar één ding zeggen: je kunt echt tróts zijn op jezelf! Het is een heel herkenbaar verhaal wat je schrijft, maar je ziet er echt fantastisch uit!!

  17. december 6, 2016 / 14:08

    Ik vind het zo tof dat je dit gewoon hebt gedaan, het afvallen maar zeker ook de shoot. Je mag absoluut trots op jezelf zijn!

    • Melle
      december 6, 2016 / 14:51

      Bedankt, dat is echt onwijs lief! Ik ben heel benieuwd naar het resultaat. Nog een maand!

  18. januari 5, 2017 / 17:27

    Lieve Melle, wat een mooi artikel! En ik kan niet wachten om de Viva te zien! <3

    • januari 5, 2017 / 17:31

      OOO ZO LIEF! Bedankt <3 Als je straks naar de winkel rent (of nu op instagram kijkt) heb je alvast een sneak peek :) Liefs!x

  19. Lauren
    januari 8, 2017 / 14:23

    ‘Vroeger’ (vóór mijn 23ste) kon ik eten wat ik wilde en bleef ik slank. Inmiddels bijna 7 jaar verder kan ik niet meer dezelfde hoeveelheid eten zoals vroeger zonder dat ik dit meteen merk aan mijn kledingmaat. Daar komt ook bij dat mijn stofwisseling erg verandert is sinds ik ben gestopt met roken en ik helaas 6 kilo ben aangekomen waardoor ik nu iets te zwaar ben voor mijn lengte. Het gekke is dat ik qua stoppen met roken een ijzersterke discipline heb maar dat ik op mijn voeding letten een stuk moeilijker vind. Ik houd gewoon te erg van lekker eten en ben daardoor al jaren een jojo. Zo heb ik perioden gehad waarin ik 10 kilo afviel en bijvoorbeeld een jaar later zaten die kilo’s er weer aan. En ik ben het helemaal beu.

    Jouw artikel inspireert me om toch weer (voor de zoveelste keer) actie te ondernemen en ik hoop dat ik het nu wél kan volhouden. Dus dankjewel voor je eerlijkheid!

    • Melle
      januari 8, 2017 / 16:42

      O wauw, zo tof! Jouw reactie inspireert mij ook om er weer tegenaan te gaan. Het blijft zo’n eeuwige zoektocht naar een fijn ritme tussen werk, sporten, eten en hobby’s. Elke keer verandert er weer iets en ja, dan begint de zoektocht weer opnieuw. Ik ben er klaar voor :) Laten we het samen gaan doen. YES!

      • Lauren
        januari 10, 2017 / 12:07

        Heerlijk dat enthousiasme van jou, wat ben je toch een leuk mens!
        We gaan er zeker voor. :)

        • Melle
          januari 10, 2017 / 12:11

          WOOP WOOP! Eet smakelijk straks he :)

Laat een reactie achter (jaaa leuk!)